Vanitas?

Soprano, Contralto, Tenore, Basso

Orchestra: 4 Flauti (tutti anche Ottavino), 4 Oboi, 4 Clarinetti in Sib (III anche Clarinetto basso in Sib), 2 Fagotti, 2 Controfagotti, 6 Corni in Fa, 4 Trombe in Sib, 3 Tromboni, Tuba bassa (anche contrabbassa), 2 Arpe, Pianoforte (anche Celesta), Percussioni: (3 esecutori) I: Incudine, Piatto sospeso grande, Sonagli, Triangolo, Vibrafono, Frusta, Temple block, Xilomarimba, Grancassa, 4 Tom-tom, Timpani; II: 2 Piatti piccoli, 2 Piatti sospesi (piccolo, grande), Tam-tam grande, Triangolo, Glockenspiel, Steel drum, Tamburo a fessura, 4 Tom-tom; III: Piatto sospeso, Frusta di verghe, Grancassa, Tamburo a corde, 4 Tom-tom), 14 Violini I, 12 Violini II, 10 Viole, 8 Violoncelli, 6 Contrabbassi.

Testi: dall’Ecclesiaste (frammenti dal I capitolo); Anonimo; Orazio, Luca Lombardi

Anno: 1999

Edizione: Ricordi Milano (138425)

Luogo e data di composizione: Delmenhorst, 27 aprile 1999

Dedica: “Stefan Soltesz zugeeignet”

Commissione: Essener Philharmonie, in occasione del Centenario della fondazione dell’Orchestra Ricordi

Prima esecuzione: Essen Saalbau, 12 giugno 1999

Esecutori: Olatz Saitua-Iribar, soprano; Elisabeth Hornung, contralto; Rainer Maria Röhr, tenore; Karl-Heinz Lehner, basso; Essener Philharmoniker; Stefan Soltesz, direttore


TESTO

1.
Vanitas vanitatum, dixit Ecclesiastes;
Vanitas vanitatum, et omnia vanitas.
(hakòl hàvel)
(es ist alles ganz eitel)
(ogni cosa vanità)
Quid habet amplius homo
De universo labore suo quo laborat sub sole?

Generatio praeterit, et generatio advenit;
Terra autem in aeternum stat.

Oritur sol et occidit,
et ad locum suum revertitur;
ibique renascens.

gyrat per meridiem, et flectitur ad aquilonem.
Lustrans universa in circuitu pergit spiritus,
et in circulos suos revertitur.

(holech el daròs vesovèv el zafòn
ssovèv ssovèv holech haruàch
ve’ alssevivota’v shav haruàch)
(Der Wind geht nach Süden und dreht
sich nach Norden und wieder herum an den Ort, wo er anfing.)
(Il vento trae verso’l Mezodì, e gira
verso’1 Settentrione: egli va girando qua e là,
e poi ritorna ai suoi giri.)

Omnia flumina intrant in mare,
et mare non redundat;
ad locum unde exeunt flumina
revertuntur ut iterum fluant.

(kol hanechàlim holechim el hayam
vehayam e’ nenu malè el mekom
shehanechalim holechim
sham hem shavim lalàchet)
(Alle Wasser laufen ins Meer, doch wird
das Meer nicht voller; an den Ort, dahin
sie fließen, fließen sie immer wieder.)
(Tutti i fiumi corrono nel mare, e il
mare non s’empie: i fiumi ritornano a
correre al luogo, dove sogliono correre.)

Quid est quod fuit? Ipsum quod futurum est.
Nihil sub sole novum.

2.

Sagte ein alter, weiser Rabbi: Wir kommen aus Staub und werden zu Stat
manches gute Glas Wein trinken!

3.

Sagte der Dichter Horaz, klug und weise auch er: Pulvis sumus et umbra postero.

4.

Furchtbar und wunderbar ist der Mensch. Furchtbar und wunderbar
Wunderbare nicht schätzen und mehren – solange wir leben!

Spread it